Σάββατο 7 Ιουνίου 2014

Θρύλος του ποδοσφαίρου ντύθηκε γέρος και πήγε να παίξει μπάλα με νέους!


ΝΤΡΟΠΗ! Πέθανε 12χρονη γιατί η μητέρα της δεν είχε λεφτά να αγοράσει φάρμακα!



ΝΤΡΟΠΗ! Πέθανε 12χρονη γιατί η μητέρα της δεν είχε λεφτά να αγοράσει φάρμακα!
Η Αναστασία Σταροκόλτσεβα δεν θα κηδευτεί. Πέθανε την Τρίτη, την ώρα των σχολικών εκδηλώσεων, επειδή η μητέρα της, Κοσμάν Ολένα Νικολάου, δεν είχε αρκετά χρήματα για να αγοράσει τα ακριβά φάρμακα για την αντιεπιληπτική αγωγή που έπρεπε να ακολουθεί το κορίτσι.


Η τραγωδία διπλή. Τώρα η μητέρα δεν μπορεί να καλύψει ούτε τα έξοδα της κηδείας της 12άχρονης κόρης της.
Σοκ και οργή. Η θλίψη μεγαλύτερη. Μια ζωή χαμένη, τον 21ο αιώνα, από επιληπτική κρίση. Ενα κορίτσι εξόριστο από το Εθνικό Σύστημα Υγείας της χώρας της. Αδιαφορία που ξεπερνάει την αναισθησία. Γίνεται έγκλημα. Τρείς μέρες μετά το θάνατο της μικρής, κανείς δεν ευαισθητοποιήθηκε, ούτε για την ανάπαυση της ψυχής της.Το 128ο Δημοτικό Σχολείο Αθηνών στα Σεπόλια βυθίστηκε ξαφνικά στο πένθος. Συντετριμμένοι οι δάσκαλοι και οι συμμαθητές της μικρής Αναστασίας Σταροκόλτσεβα, η οποία ήταν μαθήτρια της Στ' τάξης, εξέδωσαν ανακοίνωση μέσω της οποίας προσπαθούν να μαζέψουν χρήματα για την τέλεση της κηδείας.
«Βρισκόμαστε στη δυσάρεστη θέση να σας ανακοινώσουμε ότι η μαθήτρια της Στ' τάξης, Αναστασία Σταροκόλτσεβα απεβίωσε λόγω καρδιοαναπνευστικής ανακοπής. Το σχολείο μας θα παραμείνει κλειστό» αναφέρει η θλιβερή ανακοίνωση. Μαζί με την ντροπή, την οργή και τη θλίψη για το χαμό του παιδιού απέμειναν τα χαμόγελά της και ένας τραπεζικός λογαριασμός. Η Αναστασία τον πλήρωσε με τη ζωή της (Εθνική Τράπεζα, 307/613959-01, Κοσμάν Ολένα Νικολάου).
Πηγή: enet.gr

Άγνωστοι Έλληνες ήρωες: Οι εθνικοί ήρωες τ ης Αργεντινής

 

argΟ Ελληνισμός, όπως έχουμε επισημάνει σε μία μεγάλη σειρά άρθρων μας, δεν γνωρίζει σύνορα και δεν μπαίνει σε καλούπια.
Ανέκαθεν οι Έλληνες ταξίδευαν σε όλον τον κόσμο και διατηρώντας την «ελληνική φλόγα» άσβηστη στην καρδιά τους, «σημάδευαν» με την συμβολή τους την ιστορία κάθε τόπου.
Μέχρι σήμερα χτυπούν ελληνικές καρδιές σε μέρη που το μυαλό του, με συμβατικό τρόπο, ενημερωμένου ανθρώπου αδυνατεί να διανοηθεί. Ενδέχεται να μιλούν διαφορετική γλώσσα, να έχουν διαφορετική πίστη αλλά υπάρχει ένα στοιχείο από το οποίο δεν μπορούν να «γλιτώσουν»! Το ελληνικό DNA… Αυτό που τους «στιγματίζει» με αυτήν την «τρελληνική» συμπεριφορά, την οποία δεν διαθέτει κανείς άλλος στον πλανήτη! Την συμπεριφορά αυτή που τους κάνει να βγαίνουν μπροστά, να τολμούν, να ρισκάρουν και να διαπρέπουν!
Τέτοιοι Έλληνες ήταν και οι Γεωργίου και Σπύρου, οι οποίοι με το ελληνικό εκρηκτικό ταπεραμέντο τους, καθώς και με τον ανυπέρβλητο αγώνα που έδωσαν κατετάχθησαν στους δύο μεγαλύτερους εθνικούς ήρωες της Αργεντινής.
Αλλά ας δούμε την ιστορία από την αρχή…
Ο Νικόλαος Κολμανιάτης γεννήθηκε στην Ύδρα το 1784 και η ζωή του εκ τότε ήταν γεμάτη ταξίδια. Σταθμοί της πορείας του είναι η Μάλτα, η Νεάπολη, η Ρωσία και τέλος η Αργεντινή…
nicolasΣτις δύο πρώτες, σύμφωνα με τις εφημερίδες της περιοχής, συμμετείχε στην αντίσταση των πολιτών εναντίον της κυβέρνησης που είχε εξαπολύσει τρομερές διώξεις, ώστε να καταπνίξει την επανάσταση.
Έπειτα αφού τους χάρισε ολόκληρη την περιουσία, που είχε δημιουργήσει στην Νεάπολη, κινήθηκε προς την Ρωσία, όπου κατετάγη στο Πολεμικό Ναυτικό.
Οι Ρώσοι θαυμάζοντας τις τρομερές του ικανότητες του απένειμαν σε μικρό χρονικό διάστημα τον τίτλο του Πλωτάρχη.

Ο Νικόλαος Κολμανιάτης, όμως, παρόλο που τον περίμενε μία λαμπρή καριέρα στην θέση που είχε αναλάβει, εγκατέλειψε τα πάντα, γιατί όπως πολλοί Έλληνες προκάτοχοί του, δεν διέθετε φιλήσυχο πνεύμα…
Τον κέρδισε η περιπέτεια, ο αγώνας και η μαχητικότητα. Έτσι το 1810 ταξίδεψε μέχρι την μακρινή Αργεντινή, προκειμένου να συμμετέχει και εν τέλει να πρωτοστατήσει στον αγώνα των Αργεντινών για ανεξαρτησία εναντίον των Ισπανών, που κατέσφαζαν τον πληθυσμό.
Τότε, έλαβε και το ψευδώνυμο «Γεωργίου», με το οποίο έμεινε γνωστός στις σελίδες της ιστορίας… Μαζί του πήρε τον ναυτικό Σαμουήλ Σπύρου και οι δυο τους έδωσαν «ομηρικές» μάχες (έτσι τις χαρακτήρισε ο ντόπιος πληθυσμός, γνωρίζοντας την ελληνική καταγωγή τους) στο πλευρό των Αργεντινών.

kolmaniatisΗ γνωστότερη μάχη που έδωσαν ήταν η ναυμαχία κοντά στο νησί Μάρτιν Γκαρθία, η οποία περιγράφεται από τις εφημερίδες της εποχής ως η «πολύωρη και πεισματώδη γιγαντομαχία» που έτρεψε τους Ισπανούς σε φυγή.Κατά σύμπτωση και η ναυαρχίδα, την οποία διεύθυνε ο Κολμανιάτης διέθετε το ελληνικότατο όνομα «Ηρακλής».
Θυμηθείτε την έρευνά μας σχετικά με τους Άγνωστους Έλληνες ανά τον κόσμο και το συνακόλουθο συμπέρασμα που αφορούσε την ύπαρξη ελληνικών πληθυσμών στην Λατινική Αμερική από τα πανάρχαια χρόνια. Επομένως, είναι λογικό να είναι γνωστή τόσο η ελληνική γλώσσα όσο και η κουλτούρα σε εκείνα τα μέρη.

jorgeΟ έτερος αγωνιστής, Σπύρου, διηύθυνε το πλοίο Κάρμεν, το οποίο και ανατίναξε βάζοντας φωτιά στην πυριτιδαποθήκη του, προκειμένου να μην πέσει στα χέρια του εχθρού.
Η μεγαλύτερη επιτυχία του Κολμανιάτη ήταν η προσάρτηση του αντίπαλου στρατού στο δυναμικό της Αργεντινης!
Οι Αργεντινοί απέδωσαν τις ύψιστες τιμές στους δύο ήρωες, μεταξύ των οποίων και μία ανάγλυφη επιγραφή, που τοποθέτησε αργεντινό καράβι το 1937 στο λιμάνι της Ύδρας, στην οποία απεικονίζεται ο Καλμανιάτης ανάμεσα σε δύο γυναίκες, που συμβολίζουν την Ελλάδα και την Αργεντινή.
Επίσης, στο μουσείου φιλοξενείται προτομή του εν λόγω ήρωα, δώρο της Εβίτας Περόν προς τιμήν τους.

kolmaΑλλά και στην ελληνική εφημερίδα «PATRIA» της Λατινικής Αμερικής το 1957 καταγράφονται για τον Κολμανιάτη τα εξής: «Ότε επανήλθε νικητής στο BuenosAires, κυβερνήτης της φρεγάτος “Αυτοκράτειρα”, το 1828, ετιμήθη με το παρ’ασημο του Τάγματος της Αργυράς Ασπίδος. Έκτοτε, πολεμικά της Αργεντινής, σχολαί (βλ. Nicolas Jorge Kolmaniatis) και οδοί πόλεων και κωμοπόλεων φέρουν το όνομά του».
Όντως, το 1937 αντιτορπιλικό του αργεντινού στρατού έλαβε το όνομα «Jorge» προς τιμήν του.

kolmΌπως, μπορεί εύκολα κανείς να συμπεράνει τους Έλληνες τους χαρακτήριζε πάντα αυτό που λέμε «όπου γη και πατρίς». Το ανήσυχο πνεύμα τους δεν επέτρεπε όρια…
Έτσι, καταλήγουμε να συναντάμε ελληνικές ψυχές σε όλα τα μήκη και πλάτη του πλανήτη, οι οποίοι ως ακούραστοι ταξιδευτές κουβαλούσαν μαζί τους κάθε είδους γνώση και ήταν πάντα έτοιμοι να την μοιραστούν, σεβόμενοι κάθε φορά την ιστορία, την παράδοση και την κουλτούρα κάθε τόπου.
Γι αυτό κανένας μα κανένας λαός ανά τον κόσμο δεν έχει ποτέ διατυπώσει το παραμικρό αρνητικό σχόλιο για τους εκάστοτε Έλληνες αποίκους ή μετανάστες, κλπ.



www.olympia.gr

Κυριακή 18 Μαΐου 2014

Χαίρε

 

του Βασίλη Παπακωνσταντίνου

Βλασταίνει η ράτσα σου, βουίζει σαν τη μέλισσα
Λερναία Ύδρα, στον εγκέφαλο την κέντησα
Με εγχειρίδια καθήκοντος ανδρώθηκα
Λέξη δεν άρθρωσα, ποτέ δεν ξεσηκώθηκα

Ευχαριστίες σ’ ολιγάρχες μιντιοπρόξενους
Δεν τις αρνήθηκα σαν κάτι αφιλόξενους
Στον καναπέ τους που τις νύχτες ξημερώνεσαι
Συντηρημένος με φορμόλη και σηκώνεσαι
Μόνο και μόνο στο κρεβάτι τους ν’ απλώνεσαι

Χαίρε υπουργέ της ανεξαρτησίας
Χαίρε υπουργέ της πατριδογνωσίας
Χαίρε υπουργέ της μιντιοκρατίας
Της έννομης της βίας, της αποικιοκρατίας

Χαίρε υπουργέ των ευεργετημένων
Χαίρε υπουργέ των επιτυχημένων
Χαίρε υπουργέ των εξαθλιωμένων....
Των άνεργων, των άστεγων, των αυτοκτονημένων

Λοξά, ζερβά στων Βαλκανίων την απόφυση
Σαν σκελετοί απ’ τη ντουλάπα, την απόσυρση
Ανθρωποφάγοι τραπεζίτες σου την δώρισαν
Την εξουσία απ’ τα φέουδα και χώρισαν
Τον πληθυσμό απ’ τη αρχόντισσα μιζάρια
Ώστε στα Μέγαρα ν’ ακούει μόνον άρια
Να ξεφαντώνει, να υποκλίνεται, να σέρνεται
Να ξερογλείφει τα ψιχία, να επαίρεται

Για την αρχόντισσα μιζέρια του κι ας γδέρνεται
Χαίρε υπουργέ των εθνικών χρωμάτων
Χαίρε υπουργέ ηρώων ασωμάτων
Χαίρε υπουργέ ηρώων αθανάτων
Γενναίε αρχιτέκτονα των ξαφνικών θανάτων

Χαίρε υπουργέ με τους ευρω-χαφιέδες
Με παρακρατικούς, στελέχη και λακέδες
Χαίρε υπουργέ σκυμμένε στις Βρυξέλλες
Υπτίως ασπαζόμενε ποδιές κατουρημένες

Κι αφού το πλήθος, την συνέπεια απαίτησε
Και τη στολή σου τη τζαμάτη τη χαιρέτησε
Και ζητωκραύγασε με άσθμα επιθανάτιο
Όπως ο κάθε χριστιανός τον επιτάφιο
Δες τους που ψάχνουν τη στιγμή της ανακούφισης

Παχέως έντερου του πόνου και της ούρησης
Μεγίστου θέματος και πιο μεγίστης λύσης του
Πάνω στους κύριους υπεύθυνους της κρίσης τους
Πάνω στους κύριους υπεύθυνους της κρίσης τους

Χαίρε υπουργέ με περηφάνεια τόση
Χαίρε υπουργέ που έσωσες τη δόση
Μα έτσι κι ο τροχός γυρίσει και σε δώσει
Να ΄ξερα εσένα ρε, ποιος πούστης θα σε σώσει

Χαίρε υπουργέ στα κόκκινα χαλιά σου
Που μετανάστες έστειλες τα πιο καλά παιδιά σου
Ένα θα σου πω και τ΄άλλα χάρισμα σου
Γαμώ τα υπουργεία σου, γαμώ και τα λεφτά σου

Τα λόγια στα κουπλέ και η μουσική είναι του Απόστολου Μπουλασίκη
Τα λόγια στα ρεφραίν, τα έγραψαν τα χρόνια στα μνημόνια

Ενορχήστρωση-Μίξη-Παραγωγή : Γιώργος Αρχοντάκης
Arranged, Mixed and Produced by George Archontakis

προς το παρόν κρατάει την αποκλειστικότητα το enikos.gr